j niemiecki Odmiana teraźniejszy

this never happened

Temat: SLOWO WERDEN - POMOZCIE POPRAWNIE DO UZYWAC
I ich odmiana w czasie terazniejszym:


1) dĂźrfen
Hier darf man nicht laut sprechen. - Tutaj nie wolno głośno rozmawiać.

Odmiana:
l. poj. l. mn.
ich darf wir dĂźrfen
du darfst ihr dĂźrft
er,sie,es darf sie, Sie dĂźrfen


2) kőnnen
Ich kann gut schwimmen. - Umiem dobrze pływać
Odmiana:
l. poj. l. mn.
ich kann wir kőnnen
du kannst ihr kőnnt
er,sie,es kann sie, Sie kőnnen


3) mőgen
Meine Tochter mag mit dem Zug fahren
Odmiana:
l. poj. l. mn.
ich mag wir mőgen
du magst ihr mőgt
er,sie,es mag sie, Sie mőgen


4) mĂźssen
Morgen muss er zum Zahnarzt gehen
Odmiana:
l. poj. l. mn.
ich muss wir mĂźssen
du musst ihr mĂźsst
er,sie,es muss sie, Sie mĂźssen


5) sollen
Wir sollen endlich den Herd reparieren
Odmiana:
l. poj. l. mn.
ich soll wir sollen
du sollst ihr sollt
er,sie,es soll sie, Sie sollen


6) wollen
Willst du mich heiraten?
Odmiana:
l. poj. l. mn.
ich will wir wollen
du willst ihr wollt
er,sie,es will sie, Sie wollen



Czasowniki modalne posiadają swoją własną, specyficzną odmianę. Odmiany tej należy nauczyć się na pamięć, błędem jest odmienianie czasownika modalnego w klasyczny sposób, co niestety wiele osób na początku nauki niemieckiego robi.
Źródło: opiekunkawniemczech.fora.pl/a/a,209.html



Temat: Czasowniki modalne
Czasowniki modalne w języku niemieckim, podobnie jak czasowniki modalne w innych językach, służą w zdaniu do określania stosunku podmiotu lub mówcy do czynności wyrażanej przez czasownik główny.

Niemieckie czasowniki modalne to:

* dĂźrfen - wyraża pozwolenie
* kĂśnnen - wyraża możliwość bądź umiejętność
* mĂśgen - wyraża upodobanie, w niektórych użyciach także możliwość, życzenie lub pragnienie
* mĂźssen - wyraża konieczność bądź przymus (wewnętrzny lub zewnętrzny)
* sollen - wyraża powinność bądź rozkaz, w niektórych użyciach także domniemanie
* wollen - wyraża chęć, zamiar





Odmiana czasowników w czasie teraźniejszym:


Źródło: gim1strzelin.fora.pl/a/a,116.html


Temat: Czasowniki modalne 2
dĂźrfen kĂśnnen mĂśgen mĂźssen sollen wollen
ich darf kann mag muss soll will
du darfst kannst magst musst sollst willst
er, sie, es darf kann mag muss soll will
wir dĂźrfen kĂśnnen mĂśgen mĂźssen sollen wollen
ihr dĂźrft kĂśnnt mĂśgt mĂźsst sollt wollt
sie, Sie dĂźrfen kĂśnnen mĂśgen mĂźssen sollen wollen

Czasowniki modalne charakteryzują się nietypową na tle innych czasowników niemieckich odmianą w czasie teraźniejszym trybu orzekającego (Indikativ Präsens). Przyjmują równe, nieregularne formy pierwszej i trzeciej osoby liczby pojedynczej. Druga osoba liczby pojedynczej tworzona jest przez dodanie regularnej końcówki fleksyjnej -st do form osoby pierwszej i trzeciej (a nie do tematu).
Źródło: kornelia.xaa.pl/viewtopic.php?t=4128


Temat: Das Verb lassen Das Verb lassen
Czasownik lassen
Das Verb lassen

Prawidłowe używanie czasownika lassen (liess, gelassen), występującego w języku niemiecki bardzo często, przysparza Polakom dużo trudności, nie tylko ze względu na wielorakie znaczenie, lecz również ze względu na wymóg dopełnienia w bierniku (inaczej w jęz. polskim, gdzie w znaczeniu "kazać" i "pozwalać" występuje ono w celowniku). Czasownik ten odmienia się w czasie teraźniejszym następująco:

ich laesse du laesster/sie/es laesst wir lassen ihr lasst sie/Sie lassen
Czasownik lassen ma następujące znaczenia:

ź zostawiać
- Er laesst seine Frau nicht gern allein. (On niechętnie zostawia żonę samą.)
- Ich habe mein Heft zu Hause gelassen. (Zostawiłem swój zeszyt w domu.)
- Lass mich in Ruhe! (Zostaw mnie w spokoju!)

ź pozwalać
- Die Mutter laesst ihre Tochter ins Kino gehen. (Matka pozwala swojej córce iść do kina.)
- Er hat mich seinen Brief lesen lassen. (On pozwolił mi przeczytać swój list.)

ź kazać
- Der Vater laesst seinen Sohn den Brief einwerfen. (Ojciec każe swojemu synowi wrzucić list.)
- Sie liess mich zu ihr kommen. (Ona kazała mi przyjść do niej.)

ź dać/pozwolić się
- Die Zahl 48 laesst sich durch 16 teilen. (Liczba 48 daje się podzielić przez 16.)
- Das laesst sich nicht machen. (Tego się nie da zrobić.)

ź kazać sobie coś zrobić/zlecić zrobienie czegoś
- Ich lasse mir die Schuhe putzen. (Każę sobie wyczyścić buty.)
- Hast du dir einen Anzug machen lassen? (Czy kazałeś sobie uszyć garnitur.)


ae - oznacza a-Umlaut
Źródło: kornelia.xaa.pl/viewtopic.php?t=4115


Temat: Da brugisçe lingue kurse
Teraz gdy mamy względny spokój w dziedzinie brugijskiego kolejna lekcja, która wywala wszystko do góry nogami.

Szyk zdania:
Są dwa szyki zdania:
POTOCZNY - SVO
OFICJALNY - VSO

Czasy teraźniejsze:
W języku brugijskim mamy dwa czasy teraźniejsze:
-zwykły - opisuje czynności regularne obecne
-ciągły - opisuje czynności odbywające się w danym momencie

Zajmijmy się na początek czasem teraźniejszym zwykłym (NSZ). Chcemy powiedzieć, że uczymy się brugijskiego...
Żaden problem:
Vie lehre brugisçe. - Uczymy się brugijskiego.
I niespodzianka - w przeciwieństwie do jęz. niemieckiego brugijski czasownik nie odmienia się przez osoby i liczby.

No dobrze, a co zrobić, gdy chcemy komuś uświadomić, że właśnie uczymy się brugijskiego? Oczywiście użyć czasu teraźniejszego ciągłego (LSZ).
Vie lehrink brugisçe (nau). - Uczymy się brugijskiego (teraz).

Funkcje przedimka 'da':
Przedimek w brugijskim to taka ciekawa część mowy, która jest dość nietypowa... Dlaczego?
Stawiamy przed:
- nazwami miast, państw , funkcji publicznych (lecz niekoniecznie),
- przymiotnikami w najwy¿szym stopniu (zawsze),
- liczebnikami porządkowymi (chyba, że występują w nazwach własnych),
- przed każdym rzeczownikiem na który chcemy położyć nacisk.
'Da' może zastąpić również rzeczownik, gdy wiadomo o jaki chodzi - tylko w mowie potocznej. Na przykład trochę poczekajmy.

Dopełniacz
Dopełniacza używamy, gdy mówimy o wszelkiego rodzaju przynależnościach.
rzeczownik+(e)s
Końcówka 'es' jest dodawana, gdy rzeczownik kończy się samogłoską 'a', lub 'e', a także gdyby z 's' rzeczownik stawał się trudny do wymówienia. W wyniku tego możemy uzyskać następujący ciąg:
isla > islaes > islaes > isläs
I przykład: Da haus ist Mugglers, ist nein?
Źródło: conlanger.fora.pl/a/a,81.html


Temat:
Dobra. Jak chcecie. Ale się trzymajcie krzeseł tylko . Oto czasy w niemieckim.

[Obiecałem, więc są...]

Czasów mamy sześć. Teraźniejszy (Pr:asens) znacie. Przeszły prosty (pr:ateritum) nas nie interesuje, gdyż nie dość, że jest dziwny, to go nie lubię. Służy on, co prawda, raczej w opowiadaniu właśnie, ale skupimy się na innym - przeszłym złożonym (Perfekt). Są jeszcze: zaprzeszły (Plusquamperfekt) użwany dość rzadko (stąd czasem w textach wyrazy takie jak hatte, war), przyszły (Futur I), o którym może kiedy indziej, oraz drugi przyszły (Futur II) - użwany także dość rzadko.
Wszystko więc (na początek przynajmniej) sprowadza się do Perfektu. Inna sprawa, że Niemcy strasznie kochają stronę bierną czasowników (np. praca została wykonana) i to właśnie ją dobrze jest opanować. Ale to potem. Do rzeczy zatem.

a) Schemat tworzenia cz. przeszłego:
PODMIOT + CZASOWNIK POSILKOWY + RESZTA ZDANIA + IMIESLOW OD ORZECZENIA (Partizip II)

b) Czasowniki posiłkowe:
"haben" i "sein" (odmiane znacie, mam nadzieję). Zwykle stosujemy "haben". Jest tylko parę czasowników łączących się z "sein" (związane z przemieszczaniem się, np. latać, jechać, pływać).

c) Forma imiesłowowa czasownika (Partizip II)
To nic innego jak czasownik z przedrostkiem ge- oraz przyrostkiem -t lub -en.
I tu się schody zaczynają.
Wiele jest czasowników tzw. "słabych" - one mają końcówkę -t (jak 3 os. l. poj., tylko ma ge- na początku). Ale chyba jeszcze więcej jest czasowników "mocnych". Te mają końcówkę -en, początek ge- (nie zawsze, ale zwykle), a także mają "przegłosy" (zmiana jednej lub kilku liter w wyrazie). Są też wyjątki, gdzie inna jest forma podstawowa i inna imiesłowowa (całkiem co innego). Natomiast czasowniki rozdzielnie złożone (mają taki pierdzielnik z przodu, który leci na koniec zdania zawsze) i nierozdzielniezłożone (mają taki pierdzielnik z przodu, który nigdy nie leci na koniec zdania ) przedrostek ge- mają po owym pierdzielniku...
Większość czasowników trzeba więc nauczyć się po prostu na pamięć. Ale jak się nie wie, co przypasować, to najlepiej przyrostek -t (i oczwiście ge- z przodu).

PROSTE, CO NIE???
(Wiem, że nie kapujecie. Przykłady jutro, bo dziś już czasu nie mam.)
Źródło: lodmysliborz.fora.pl/a/a,72.html


Temat: Polski nie dla gąski
Dzisiejszy wykład poświecony dosyć dziwnemu zagadnieniu.
Czemu czasu przeszłego można używać na kilka sposobów:
np. Kiedy ja robiłem pranie...
Kiedym ja robił pranie...
Kiedy jam robił pranie...

Przy czym dwie ostatnie są przestarzałe, ale czasem w języku potocznym się spotyka.
By dowiedzieć się, czemu tak jest, musimy cofnać się w czasie, by wiedzieć, co to jest czas przeszły.

Solana napisała o imiesłowach - czynnym i biernym. Mało kto wie, bo teraz juz się ich nie używa, ale istnieje trzeci rodzaj imiesłowu - odpowiednik trzeciej formy w języku angielskim, czy niemieckim. Te imiesłow nazywa się imiesłowem czasu przeszłego. Wyglądają jak trzecia osoba czasu przeszłego:
był, osiwiał, miał...

Ale odmieniają sie jak przymiotniki:
Osiwiały staruszek byłego premiera ... itp.

Zauważmy jedną cechę - czasowniki, których w powszechnym uzyciu sa własnie imiesłowy czasu przeszłego nie mają lub nie używa sie ich formy imiesłowu biernego np.
Były premier, ale nie byty premier... Ale już: Odbyta służba wosjkowa, jednak nie odbyła służba wojskowa...

Niegdyś w sredniowieczu nasz czas przeszły był czasem złożonym - składał się z czasownika posiłkowego być odmienionego w czasie teraźniejszym oraz imiesłowu czasu przeszłego i wyglądał tak:

Ja robił jem ... Ty robił jeś...

Zauważyliście? Tak... Czasownik "być" odmieniał się zupełnie inaczej. Tak zostało w języku słowackim i tam własnie te całe konstrukcje można spotkać.
Później zmieniła sie odmiana czasownika "być", a końcówki -em, -eś itp, dodano własnie do imiesłowu czasu przeszłego. Do dzis można jeszcze powiedzieć:
Ja jestem osiwiały => ja osiwiałem.

To tyle z mojego wykładu. Mam nadzieje, ze się podobał. Następnym razem czas zaprzeszły, czyli, co gdzie kiedy i co najpierw.
Źródło: chibimoon.fora.pl/a/a,1058.html


Temat: SLOWO WERDEN - POMOZCIE POPRAWNIE DO UZYWAC
Prawidłowe używanie czasownika lassen (lieb, gelassen), występującego w języku niemiecki bardzo często, przysparza Polakom dużo trudności, nie tylko ze względu na wielorakie znaczenie, lecz również ze względu na wymóg dopełnienia w bierniku (inaczej w jęz. polskim, gdzie w znaczeniu kazać i pozwalać występuje ono w celowniku).

Czasownik ten odmienia się w czasie teraźniejszym następująco: ich lasse

du lasst

er/sie/es lasst

wir lassen

ihr lasst

sie/Sie lassen

Czasownik lassen ma następujące znaczenia:· zostawiać-

Er lasst seine Frau nicht gern allein. (On niechętnie zostawia żonę samą.)

-Ich habe mein Heft zu Hause gelassen. (Zostawiłem swój zeszyt w domu.)

- Lass mich in Ruhe! (Zostaw mnie w spokoju!)· pozwalać

- Die Mutter lasst ihre Tochter ins Kino gehen. (Matka pozwala swojej córce iść do kina.)

- Er hat mich seinen Brief lesen lassen. (On pozwolił mi przeczytać swój list.)·

kazać- Der Vater lasst seinen Sohn den Brief einwerfen. (Ojciec każe swojemu synowi wrzucić list.)

- Sie lieb mich zu ihr kommen. (Ona kazała mi przyjść do niej.)· dać/pozwolić się

- Die Zahl 48 lasst sich durch 16 teilen. (Liczba 48 daje się podzielić przez 16.)

- Das lasst sich nicht machen. (Tego się nie da zrobić.)· kazać sobie coś zrobić/zlecić zrobienie czegoś

- Ich lasse mir die Schuhe putzen. (Każę sobie wyczyścić buty.)

- Hast du dir einen Anzug machen lassen? (Czy kazałeś sobie uszyć garnitur.)
Źródło: opiekunkawniemczech.fora.pl/a/a,209.html


Temat:
Strona bierna jest znacznie częściej stosowana w jęz. niemieckim niż polskim. Jest też oczywiście bardzo łatwa.... Wszsytko co tu piszę jest tylko takim małym powtórzeniem!

1)
Aby przekształcić zdanie ze strony biernej na czynną zamieniamy miejscami dopełnienie (bliższe) i podmiot - oczywiście wraz ze zmianą przypadków, poza tym czasownik zastąpiony przez osobową formę czasownika "werden" wędruje na koniec zdania w postaci formy Paqrtizip II (to ta od Prefektu)

Ich lese den Brief. = Der Brief ist von mir gelesen.

2)
von+III => używamy dla osób, istot żywych, np. von mir, von den Eltern, vom Herrn Borowicz

durch+IV => używamy dla podmiotów nieżywotnych, tj. instytucji, przedsiębiorstw, np. durch das Reiseburo, durch die Schule

3)
odmiana czasownika "werden"

ich - werde
du - wirst
er,sie,es - wird

wir - werden
ihr - werdet
Sie,sie - werden


Dla czasu przeszłego odmiana tego samego czasownika:

ich - wurde
du - wurdest
er,sie,es - wurde

wir-wurden
ihr - wurdet
Sie, sie - wurden

4) Zdania gdzie w stronie czynnej był podmiot nieosobowy "man" - stosuje się zwykle konstrukcję "Es + werden + reszta zdnia + forma Partizip II". Np.

Man arbeitet hier schwer. = Es wird hier schwer gearbeitet.

Zaimek "es" zanika jeśli na pierwszym miejscu znajduje się jakaś inna częśc zdania niż "man". Np.

Hier arbeitet man schwer. = Hier wird schwer gearbeitet.

5)
Jeśli przekształcamy zdanie z czasownikiem modalnym stosujemy robimy to następująco:

Podmiot(utworzony z dop.) + odmieniony czas. modalny + dopełnienia (to utworzone z podmiotu i pozostałe) + forma Partizip II + "werden".

Np. Ich muss mein Zimmer heute aufraumen.
Mein Zimmer muss heuete von mir aufgeraumt werden. (Mój pokój musi być dziś przeze mnie posprzątany.)

6)Pamiętajmy o odpowiednim czasie! Jeśli zdanie w str. czynnej było w stanie teraźniejszym to używamy po prostu wird, werde, werden, czy inną formę. Jesłi było to czas przeszły (Imp.) to używamy formy Imerfekt od czas werdedn, czyli: wurde, wurden, wurdest, itp.

7)Istnieje jeszce strona bierna Zustandpassiv, która określa stan rzeczy, przedmiotu, jednak nie bede tu robil niepotrezbnego zamieszani. Nie było ona ostatnio realizowana, wiec nie bede wam mieszał w mózgownicach i tu pisał. (Dodam że to też jest bardzo proste! )

W razie pytań wątpliwości, lub jesli ktos chce ten Zustanpassiv, prosze o znak na Gg. Moze zdąze jeszcze cos dodać przed klasówką. Zaznaczam, ze tekst powstał, ponieważ nie wszyscy mją repetytoria, a jeśli niektórzy je mają, to boją się je otworzyć....
Źródło: fabianilo.fora.pl/a/a,97.html